धर्म र अध्यात्म | आत्मा छुने नेपाली गद्य लेखन

धर्म मन्दिरको घण्टीमा मात्र हुँदैन,
त्यो त मनको मौनतामा बज्ने आवाज हो।

मानिस प्रायः भगवान खोज्दै
ढुंगाका मूर्तिहरू सामु घुँडा टेक्छ,
तर आफूभित्र बसेको करुणालाई
हेर्न भ्याउँदैन।

अध्यात्म कुनै कर्मकाण्डको सूची होइन,
त्यो त आफूलाई चिन्ने साहस हो—
रिस किन आयो भनेर सोध्ने,
अर्काको पीडामा
आफ्नै छाती दुखेको महसुस गर्ने।

धर्मले बाटो देखाउँछ,
अध्यात्मले हिंड्न सिकाउँछ।

जब म कसैलाई माफ गर्छु,
त्यो मेरो पूजा हुन्छ।
जब म लोभ छोड्छु,
त्यो मेरो व्रत हुन्छ।
र जब म सत्य बोल्छु,
त्यो नै मेरो प्रार्थना।

धर्मले नियम सिकाउँछ,
अध्यात्मले प्रेम।

आज संसारमा धर्मको नाममा
भित्ताहरू ठडिएका छन्,
तर अध्यात्म भने
ती भित्तामाथि उभिएर
सबैलाई एउटै आकाश देखाउँछ।

सायद साँचो धार्मिकता
कुनै पहिरनमा होइन,
कुनै शब्दमा होइन—
साँचो धार्मिकता त
मानिस भएर बाँच्न जान्नु हो।